Δεύτερη συνέλευση Ακρωτηρίου 26/9/2011

Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥ ΑΚΡΩΤΗΡΙΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΕΧΕΤΑΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΑ ΝΕΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ

Περισσότεροι από 200 κάτοικοι του Ακρωτηρίου που συγκεντρώθηκαν μετά από πρωτοβουλία μιας μικρής ομάδας συμπολιτών μας, σε δύο διαδοχικές Λαϊκές Συνελεύσεις στην πλατεία των Κουνουπιδιανών στις 22 και 26 Σεπτεμβρίου διακήρυξαν την απόφασή τους να μη δεχτούν να πληρώσουν τα αντισυνταγματικά, άδικα και παράλογα νέα χαράτσια που επιβάλλει η κυβέρνηση και η τρόϊκα στους Ελληνες, επιχειρώντας να τους εξοντώσει ηθικά και φυσικά, να τους αφαιρέσει με δικτατορικό τρόπο περιουσίες και να τους ακυρώσει κόπους μιας ολόκληρης ζωής.

Συμφώνησαν ότι θέλουν την άμεση κατάργηση των μέτρων αυτών καθώς και των υπο συζήτηση επιπλέον μέτρων. Διαπίστωσαν την ανάγκη να οργανωθούν για να τα αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά καθώς τα περισσότερα νοικοκυριά αδυνατούν να καταβάλλουμε τις έκτακτες εισφορές και τα τέλη, απειλούμενα με συνέπειες που θα καταστήσουν αφόρητη την καθημερινότητά τους. Η ακρίβεια, οι μειώσεις μισθών, οι δανειακές υποχρεώσεις, οι επαπειλούμενες απολύσεις και η ανεργία επιδεινώνουν ακόμη περισσότερο την κατάσταση.

Ετσι, οι κάτοικοι του Ακρωτηρίου αποφάσισαν να προχωρήσουν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Πέμπτη το πρωί έξω από την Εφορία και να παραδώσουμε τα εκκαθαριστικά σημειώματα της έκτακτης εισφοράς και του τέλους επιτηδεύματος στον Εφορο της Β’ Δ.Ο.Υ. Χανίων, σε μία συμβολική κίνηση άρνησης πληρωμής.

Να σημειωθεί ότι σε περίπτωση που αποφασιστεί να γίνει ομαδική προσφυγή στη δικαιοσύνη κατά του ειδικού τέλους ακινήτων όταν και αν αυτό έρθει με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, οι κάτοικοι του Ακρωτηρίου έχουν τη δεδηλωμένη συμπαράσταση του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων που έστειλε εκπρόσωπό του για να ενημερώσει τη Συνέλευση.

Η συντονιστική επιτροπή της Συνέλευσης συμφώνησε ότι θα στηρίξει κάθε δράση διαμαρτυρίας από πολίτες και φορείς των Χανίων ενάντια στην καταστροφική πολιτική της τρόικας και της κυβέρνησης που την υπηρετεί και καλεί όλους τους Χανιώτες την Πέμπτη 8 π.μ. να καταθέσουν στην Εφορία τα εκκαθαριστικά τους σημειώματα.

Η Συνέλευση των κατοίκων του Ακρωτηρίου θα συνέρχεται κάθε Δευτέρα και Πέμπτη στις 8।30 το βράδι στην πλατεία Κουνουπιδιανών και καλούνται όλοι οι Ακρωτηριανοί, ανεξάρτητα από ηλικία, οικονομική κατάσταση και πολιτική τοποθέτηση να συμμετέχουν, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί με δράσεις διαμαρτυρίας και αλληλεγγύης τις δύσκολες μέρες που έρχονται.

πηγή
http://akrotiri-news.blogspot.com/

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ 10ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2011

Τον Σεπτέμβριο του 2010 όταν ο Πρωθυπουργός της χώρας επισκέφθηκε τη ΔΕΘ η κοινωνία είχε εισέλθει σ’ ένα φαύλο κύκλο λιτότητας και ύφεσης. Οι περικοπές των δαπανών, η συρρίκνωση των εισοδημάτων, η ανυπαρξία δημόσιων επενδύσεων, οι αυξήσεις σε ΦΠΑ και σε τέλη κατανάλωσης, η ασφυκτική πολιτική ρευστότητας των τραπεζών, παρά τους πόρους που με απύθμενο θράσος τους είχαν παραχωρηθεί, γιγάντωσαν την κρίση. Ο Γ. Παπανδρέου έχοντας στις αποσκευές του το μνημόνιο και την επαίσχυντη δανειακή σύμβαση, έχοντας δηλαδή, κατά τα λεγόμενά του, ήδη «σώσει», την Ελλάδα από την χρεωκοπία, υποσχέθηκε τότε ότι «δεν υπάρχουν νέα μέτρα», ότι «δεν έχω ακούσει τίποτα για νέες περικοπές μισθών», και ότι «δεν υπάρχει θέμα απόλυσης δημοσίων υπαλλήλων, όχι μόνο γιατί είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο, αλλά και γιατί το έχουμε καταφέρει μέσα από τις διαπραγματεύσεις».

Οι παραπάνω δεσμεύσεις μεταφράστηκαν στην πράξη σε περικοπές και υποβάθμιση όλων των τομέων της δημόσιας ζωής και της οικονομίας.

Ø Οι ρυθμίσεις του μνημονίου για τις απολύσεις, όντας ευνοϊκές για την εργοδοσία, συνέτειναν σε μια πρωτόγνωρη αύξηση της ανεργίας και της επισφάλειας με αποτέλεσμα ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός να είναι σήμερα μικρότερος από εκείνον ο οποίος δεν ασκεί κάποια οικονομική δραστηριότητα.

Ø Οι ιδιωτικοποιήσεις στρατηγικών τομέων του δημοσίου συντρίβουν τους μισθούς και τα δικαιώματα των εργαζομένων και εξελίσσονται στο μεγαλύτερο οικονομικό σκάνδαλο της μεταπολεμικής Ελλάδας, την στιγμή που τα χρηματιστήρια καταρρέουν προεξοφλώντας επίταση της διεθνούς ύφεσης.

Ø Οι επαχθείς όροι λειτουργίας του λεγόμενου Ταμείου Δημόσιας Περιουσίας επιβεβαιώνουν με τραγικό τρόπο ότι η Ελλάδα απώλεσε κάθε ίχνος οικονομικής ανεξαρτησίας και πολιτικής αξιοπρέπειας.

Ø Νέοι φόροι επιβάλλονται υπό την κάλυψη εύσχημων διατυπώσεων, όπως «εισφορά αλληλεγγύης», «ειδική εισφορά συνταξιούχων».

Ø Η εργασιακή ανασφάλεια διογκώνεται με την διεύρυνση του χρονικού ορίου των συμβάσεων ορισμένου χρόνου από 2 σε 3 έτη.

Ø Οι νεοπροσλαμβανόμενοι θα αμείβονται κατά 20% χαμηλότερο της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης, ενώ οι εργοδότες επιζητούν ειδικές «ζώνες απασχόλησης» όπου η εργασία θα αμείβεται ακόμη χαμηλότερα.

Ø Η «εργασιακή εφεδρεία» αποτελεί τον προθάλαμο των απολύσεων, υπέρ των οποίων οι «εταίροι» υποτίθεται ότι πιέζουν μια κυβέρνηση που δεν τις θέλει αλλά υποκύπτει θεατρικά σ’ αυτές ευρισκόμενη στην «ανάγκη» να «ξανασώσει» τη χώρα.

Ø Η συρρίκνωση της εκπαίδευσης, η μετατροπή των σχολείων σε δημοτικές επιχειρήσεις και το αυταρχικό πλαίσιο που εγκαινιάζει ο νέος νόμος για τα ΑΕΙ, αποτελούν σαφή ένδειξη των φόβων, αλλά και των επιδιώξεων κυβέρνησης και δανειστών.

ü Σε λίγα εικοσιτετράωρα από σήμερα μια ακόμη επιχείρηση πολιτικής εξαπάτησης θα λάβει χώρα: ο πρωθυπουργός θα υποσχεθεί στη ΔΕΘ ότι με τις «διαρθρωτικές αλλαγές» η ύφεση θα αποτελέσει παρελθόν, το δημόσιο θα μετεξελιχθεί σε εργαλείο ανάπτυξης και η Ελλάδα σε χώρα πρότυπο στην ΕΕ. Οι πολίτες όμως ξέρουν ότι ο φαύλος κύκλος λιτότητας- ύφεσης δεν έχει κλείσει. Ότι η παγκόσμια κρίση επιδεινώνεται ακυρώνοντας τα όποια σχέδια αναχρηματοδότησης του χρέους. Ότι το δίλημμα δεν είναι μνημόνιο ή χρεωκοπία, μεσοπρόθεσμο ή χρεωκοπία, απολύσεις ή χρεωκοπία, αλλά άρνηση του χρέους ή εθελοδουλεία, απαγκίστρωση από τους δανειστές ή απώλεια κάθε συνταγματικού και κοινωνικού δικαιώματος σε μια χώρα που θα έχει μετατραπεί σε σκουπιδοτενεκέ της Ευρώπης.

ü Την ίδια στιγμή που η Θεσσαλονίκη θα πνίγεται στις κραυγές απόγνωσης και ελπίδας των διαδηλωτών, μια οιονεί προεκλογική περίοδος θα έχει αρχίσει, στη διάρκεια της οποίας θα οικοδομηθεί μια νέα συμμαχία για την συνέχιση της αδιέξοδης πορείας εξυπηρέτησης του χρέους, μέσω υφεσιακών πολιτικών. Οι πολίτες δεν πρέπει να περιμένουν καρτερικά το επόμενο χτύπημα των αγορών ή τον Μεσσία μιας νεοφιλελεύθερης ή νεοακροδεξιάς συμμαχίας. Το αυταρχικό πρόσωπο της εξουσίας, που θα ρίξει, σε όσους εξεγείρονται, χημικά, πλαστικές σφαίρες, και «κουκουλοφόρους», δεν θα λυγίσει την αποφασιστικότητά μας. Η αγανάκτησή πρέπει να μετουσιωθεί σε αγώνα, ώστε από πειραματόζωα της κρίσης να γίνουμε φορείς κοινωνικής και πολιτικής αλλαγής. Εάν δεν υπερασπιστούμε το δικαίωμα στη ζωή και στην εργασία δημιουργώντας κοινωνίες αλληλεγγύης και ισότητας, σχεδιάζοντας το μέλλον εργαζόμενοι συλλογικά, ο φαύλος κύκλος της κρίσης θα κονιορτοποιήσει, εκτός από τα εισοδήματα και την εργασία, και την όποια δυνατότητα πολιτικής έκφρασης στα πλαίσια της αφυδατωμένης κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας. Και τότε τη δικτατορία των επιχειρηματικών ομίλων δεν θα την στηρίζουν αιρετοί κοινοβουλευτικοί άρχοντες αλλά σιδηρόφρακτοι στρατιώτες. Τότε, για κάθε πλατεία που θα «κλείνει» μια φυλακή θα ανοίγει. Και την «αταξία» του διαδηλωτή θα την αντικαταστήσει η ευταξία του λοβοτομημένου και σιδηροδέσμιου πολίτη.

Μένουμε σε εγρήγορση μέχρι να φύγουν οι κυβερνήσεις και οι πολιτικές που μας κλέβουν το παρόν και το μέλλον. Καλούμε τους πολίτες να γεμίσουν τις πλατείες και να πλαισιώσουν τον αγώνα μας.

ΣΑΒΒΑΤΟ 10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ.

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΧΑΝΙΩΝ

Οι πλατείες γεμίζουν ξανά στην Κρήτη

Σε Όλη την Ελλάδα οι πλατείες Γεμίζουν

Από Χανιά

Από Ηράκλειο

Από ρέθυμνο

Προσκλητήριο αγώνα

• 3η Σεπτεμβρίου
• Προσκλητήριο αγώνα
• Όταν η μνήμη είναι στ’ αλήθεια ζωντανή,
• Δεν κάθεται να ρεμβάζει την ιστορία.
• Αλλά μας καλεί να γράψουμε ιστορία.
• Η 25η Μάη θα μείνει στην ιστορία, γιατί ένα τσουνάμι αγανακτισμένων, ετερόκλητων πολιτών πλημμύρισαν τις πλατείες της χώρας.
• Όλους μας ένωσε η ανάγκη για ελευθερία και πραγματική δημοκρατία όλοι είπαμε,’’φτάνει πια, αρκετά μας κοροϊδέψατε’’.
• Αποφασίσαμε να πάρουμε τη ζωή μας πίσω. Εναντιωθήκαμε σε μια διεφθαρμένη κυβέρνηση, που πήρε την εξουσία με ψέματα λέγοντας,ότι λεφτά υπάρχουν, όχι νέα βάρη στους μικρομεσαίους και τους χαμηλόμισθους.
• Δίκαιο φορολογικό σύστημα, όχι αύξηση του ΦΠΑ, υγεία, παιδεία, δικαιοσύνη, ισονομία.
• Και το κυριότερο θα προστάτευαν τη χώρα μας από τα ξένα συμφέροντα.
• Φίλοι μου οι πολιτικοί μας αποδείχτηκαν αναξιόπιστοι,ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν για το συμφέρον της χώρας μας και του ελληνικού λαού.
• Το μόνο που τους ενδιέφερε και τους ενδιαφέρει είναι η καρέκλα τους.
• Φίλοι μου σας καλώ στις 3 του Σεπτέμβρη, όλοι μαζί, με μια φωνή, αποφασισμένοι, να βροντοφωνάξουμε στους εντός και εκτός καινούργιους αφεντάδες ότι η Ελλάδα δεν ξεπουλιέται, δεν χρωστάμε ,δεν πουλάμε ,δεν πληρώνουμε, το χρέος δεν είναι του λαού.
• Δεν θα φύγουμε απ’ τις πλατείες αν δεν φύγουν αυτοί που ξεπούλησαν τη χώρα μας στους ξένους επενδυτές. Είναι επικίνδυνοι!
• Το μεσοπρόθεσμο δεν θα εφαρμοστεί!
• Φίλοι μου όλοι μαζί σαν μια γροθιά να αποδείξουμε στους βιαστές της ζωής μας και της χώρας μας, ότι αγαπάμε την Ελλάδα, τις αξίες και τον πολιτισμό της.
• Να πάρουμε πίσω τη χώρα μας, τις ζωές μας, τα όνειρά μας, το μέλλον των παιδιών μας.
• Οι πλατείες είμαστε όλοι εμείς, εγώ, εσύ, αυτός που δεν κατέβηκε, είμαστε όλοι μαζί.
• Ο αγώνας μας να γίνει λάμψη, σπίθα, σπίθες, πυρκαγιά στην αδιαφορία, στην απάθεια, στην ηττοπάθεια.
• Πυρκαγιά (του κοιμισμένου αγωνιστικού θηρίου), που βρίσκεται μέσα μας.
• Επανάσταση του μυαλού, της συνείδησης και της καρδιάς.
• Να συνειδητοποιήσουμε επιτέλους τη δύναμή μας και να επιτεθούμε όλοι μαζί, με όπλα τη μαζικότητα, την ενότητα, την αλληλεγγύη και το δίκιο του αγώνα μας.
• Ήρθε η ώρα οι σταγόνες να ενωθούν, να γίνουν καταιγίδα, να συμπαρασύρουν τη βρώμικη και διεφθαρμένη εξουσία.

Μετά από κάθε καταιγίδα ανατέλλει ένας καινούργιος ήλιος.

Θα έρθει ένα γλυκοχάραμα ενός καινούργιου κόσμου, με ανθρωπιά, αξίες, δικαιοσύνη, σεβασμό στον άνθρωπο.

Σας καλώ να αγωνιστούμε γι’ αυτό το γλυκοχάραμα.

ΝΙΚΗ ΛΑΤΙΝΑΚΗ

Η άποψή μου για την πλατεία

παρακολουθώντας κάποιος τους προβληματισμούς κάθε πλατείας στην ελλάδα, θα δει οτι είναι κοινοί. Κοινά τα προβλήματα, κοινοί οι φόβοι, κοινά τα λάθη, κοινές οι υπερβάσεις. Αυτή η ομοιότητα μπορεί να σημαίνει 2 πράγματα

α) μας έχει καπελώσει όλους ο ίδιος πολιτικός φορέας

β) Η πλατεία ήρθε για να εκφράσει μια πραγματική ανάγκη της κοινωνίας μας και για αυτό είτε στα Χανιά είτε στην ικαρία είτε οπουδήποτε σε ελλάδα και ευρώπη, κάνει τα ίδια μικρά ή μεγάλα βήματα.

Η δεύτερη άποψη εκτός από πιο επιθυμητή είναι και η πιο ρεαλιστική. Κατανοώντας οτι εκφράζουμε μια νέα ανάγκη που δημιουργήθηκε, πρέπει να βρούμε και έναν τρόπο να την επικοινωνήσουμε, να την μοιραστούμε, να δούμε ακόμη και τη χρησιμότητά της. Καλές οι θεωρίες και απαραίτητες, καλές οι δράσεις και απαραίτητες, αλλά το σημαντικότερο είναι η συνύπαρξή τους. Κινήσεις όπως η τράπεζα χρόνου ή η ίδια η λειτουργεία της συνέλευσης εμπεριέχουν και τα δύο, και θεωρία και πράξη. Θεωρία και πράξη δεν παράγονται από ομοφωνίες, αλλά από συγκρούσεις ιδεολογικές ή ακόμα και από πρωτοβουλίες ατόμων και ομάδων που δοκιμάζουν τις απόψεις τους στη συνέλευση και κερδίζουν ή χάνουν. Οι ιδεολογικές συγκρούσεις είναι οι ίδιες σε κάθε πλατεία και άρα αληθινές-πραγματικές-με αιτία συγκεκριμένη. Γι αυτό δεν πρέπει να τις φοβόμαστε...... Οι κυβερνώντες μας θεωρούν βλάκες και γι αυτό νιώθουν όχι απλά την ανάγκη, αλλά και την υποχρέωση να μας κοροιδεύουν, να μας ελέγχουν, να μας καταστέλουν. Εμείς πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στον άνθρωπο, στις δυνατότητες και τις αδυναμίες του. Κάποιοι ψάχνουν το ποιοι άνθρωποι χωράνε στην τέλεια κοινωνία. Εμείς πρέπει να ψάχνουμε ποια κοινωνία τους χωράει όλους. Αυτός πρέπει να είναι ο ρόλος της πλατείας. Για αυτό το λόγο οι λέξεις αλληλεγγύη και συντροφικότητα έχουν μεγάλη σημασία.

Η κοινωνία που ζούμε μας μετέτρεψε από σκλάβους σε κολίγους, από κολίγους σε πολίτες, από πολίτες σε καταναλωτές, και από καταναλωτές σε ατομικότητες. Η ατομικότητα ακόμα και στην πολιτική χρησιμοποιεί τις καταναλωτικές του συνήθειες. Αηδιαστικότερο παράδειγμα το ρουσφέτι. Αλλά αν δει κανείς τις τελευταίες προεκλογικές μάχες θα δει δεν είναι μόνο το ρουσφέτι.Ο Καραμανλής κέρδισε τις εκλογές με το επίδομα στους τρίτεκνους και ο παπανδρέου με το λεφτά υπάρχουν αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό. Παλιότερα ασχολούμασταν πράγματι με κάποια "πιο πολιτικά θέματα" όπως η εξωτερική πολιτική, το κράτος πρόνοιας, η ταξικότητα της κοινωνίας κλπ. Τρανταχτό παράδειγμα η διαμάχη στις ΗΠΑ για το δημόσιο σύστημα υγείας. Κάποιοι υποστηρίζουν (και είναι πολλοί) οτι δεν θέλουν οι φόροι τους να σκορπιστούν σε άλλους. Εγώ πληρώνω φόρους, εγώ θέλω παροχές, είμαι πελάτης-πολίτης. Όχι νοσοκομεία για αυτούς που δεν παράγουν και δεν πληρώνουν φόρους. Διαβάστε τη διακύρηξη του ΠΑΣΟΚ και το τελευταίο του προεκλογικό πρόγραμμα και θα καταλάβετε τι εννοώ......... Τώρα πλέον δεν ασχολούνται με τους πολίτες αλλά με τα target group των αναποφάσιστων. Γι αυτό και οι πολλοί αναποφάσιστοι στα galop δε μου λένε κάτι.

Η κρίση αυτή μας πέτυχε όλους (λίγο πολύ) ατομικότητες. Μαζεύτηκαμε λοιπόν οι ατομικότητες στην πλατεία μην έχοντας που αλλού να πάμε. Περιμέναμε κάποιος να μας καθοδηγήσει, να μας πει οτι θα φτιαχτεί μια επιτροπή που θα καταφέρει να δώσει 3% αύξηση σε όλους. Όταν αντιληφθήκαμε οτι πρέπει να συμβάλουμε σε κόπο και χρόνο, χωρίς να μας εγγυάται κανείς οτι θα έχουμε αποτέλεσμα, και το κυριότερο: χωρίς να μας εγγυάται κανείς οτι το αποτέλεσμα θα βοηθήσει εμάς και μόνο εμάς,.... αποτραβηχτήκαμε αφού ψελίσαμε συνθήματα περι πραγματικής ή άμεσης δημοκρατίας, αφού μιλήσαμε για όλα αυτά που γράφω παραπάνω.

Κάποιες ατομικότητες μείναμε στις συνελεύσεις. Στόχος μας είναι την αλήθεια που ζούμε κάθε βράδυ στις πλατείες της ευρώπης (με τα προβλήματά της αυτή η αλήθεια), να τη μοιραστούμε με όλους. Στόχος μας να φτιάξουμε εκείνους τους μηχανισμούς που θα μετατρέψουν τις ατομικότητες πάλι σε πολίτες με αλληλεγγύη και ισότητα. Πρέπει να δοκιμάσουμε αυτούς τους μηχανισμούς πρώτα στους εαυτούς μας. Να δούμε αν λειτουργούν. Όχι απλά γιατί γουστάρουμε, αλλά γιατί πρέπει.

Εμείς που επιμένουμε να συγκεντρωνόμαστε (και δεν είμαστε λίγοι) καταφέραμε να βάλουμε και λίγο τη συλλογικότητα στη λογική μας, αλλά θέλουμε δρόμο ακόμη. Όσο συνεχίζουμε τόσο πείθεται ο κόσμος αρχικά για την αναγκαιότητα της συλλογικής δράσης άσχετο αν δεν βρίσκεται κοντά μας. Είναι εκεί έξω και παρακολουθεί. Ακούει 1 από εμάς και 100 από τα ΜΜΕ και όμως τα ζυγίζει ίσα,,,,, δείχνωντας οτι είμαστε 100 φορές πιο σημαντικοί από μια βαρυσήμαντη δήλωση ενός υπουργού ή ενός πληρωμένου κονδυλοφόρου. Μας ακούει όχι γιατί είμαστε τίποτα σπουδαίοι. Δεν επιλέξαμε εμείς τον δρόμο μας. Οι καιροί μας επέλεξαν. Μας ακούει με αγωνία γιατί ακριβώς εκφράζουμε την νέα κοινωνική ανάγκη, την νέα πραγματικότητα.Την εκφράζουμε γιατί μας χτύπησε την πόρτα και δεν μπορέσαμε να κλείσουμε τα αυτιά μας. Η πολυσυλεκτικότητά μας δείχνει ακριβώς οτι είμαστε η μικρογραφία της κοινωνίας. Δεν είμαστε όλοι άνεργοι.... κάποιοι άνεργοι βρίσκονται στις συνελεύσεις μας. Δεν είμαστε όλοι συμβασιούχοι, κάποιοι συμβασιούχοι βρίσκονται στις συνελεύσεις μας. Δεν είμαστε δημόσιοι υπάλληλοι, κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι βρίσκονται στις συνελεύσεις μας. Δεν είμαστε όλοι ,,, δεν είμαστε όλοι,, Αλλά είμαστε λίγοι από όλους με στόχο να γίνουμε όλοι. Το αν θα τα καταφέρουμε εξαρτάται από 2 πράγματα.

α) από το αν η αναγκαιότητα για συλλογική δράση παραμείνει να μας χτυπάει την πόρτα κάθε μέρα σε κάθε γειτονιά (μάλλον θα μείνει, πάντα ήταν εκεί)

β) από τη δική μας προσωπική δουλειά ωστε ο χτύπος της πόρτας να την γκρεμίσει, να μπει σε κάθε σπίτι η ανάγκη για συλλογική δράση και συλλογική σκέψη.

Ας αφαιθούμε στην αναγκαιότητα των καιρών και ας αφήσουμε κάθε "σωσίβιο" του παρελθόντος. Σωσίβιο το ονομάζω γιατί έτσι μοιάζει κάθε τι που μας κρατά προσκολλημένους στο ασφαλές "ψυχολογικά" παρελθόν. Δεν είναι σωσίβιο όμως, είναι βαρίδι που ΄μας τραβά πίσω. Είναι η τελευταία μας άμυνα πριν χαθούμε στο άγνωστο. Ας αφαιθούμε στην γοητεία του άγνωστου. Με λίγα λόγια ας σταματήσουμε να μιλάμε και να διαφωνούμε γι αυτά που ήδη ξέρουμε. Ας μιλήσουμε και ας διαφωνήσουμε γι αυτά που θέλουμε να μάθουμε.

Μπορεί να μας πιάνει στενοχώρια και ανυπομονησία, αλλά έχουμε ήδη καταφέρει πολλά. Έχουμε βάλει στη συζήτηση την άμεση δημοκρατία. Έχουμε ήδη κάνει τους αντιπάλους της Δημοκρατίας να ενωθούν μεταξύ τους. ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-Ντόρα ενώνουν τη φωνή τους φανερά γιατί μόνο έτσι μπορούν να μας αντιμετωπίσουν. Ετοιμάζονται χρόνια τώρα με τρομονόμους και άρση του πανεπιστημιακού ασύλου. Ετοιμάζονται γιατί πρώτοι αυτοί αντιλήφθηκαν αυτό που εμείς ακόμα αρνούμαστε να αντιληφθούμε. Την αναγκαιότητα της συλλογικής δράσης. Την αλλαγή της κοινωνίας μας. Όλες οι μάχες ανοιχτές και όλα τα μέτωπα ανοιχτά.

Μια προσπάθεια διαλόγου για το τι είναι πλατεία για τον κάθε ένα.

ΥΓ: το εμείς άλλοτε έχει τη σημασία του εμείς στην πλατεία και άλλοτε τη σημασία του εμείς η κοινωνία. Άλλη λέξη εκτός από το εμείς δεν πρέπει να υπάρχει στο λεξιλόγιό μας.

Βέβαια εύκολα κανείς μπορεί να γράφει αερολογίες σαν τις παραπάνω και γι αυτό για να μην κοροιδεψω κανέναν με τα λόγια βάζω και τα παρακάτω.

1) ακομμάτιστη πλατεία (ευθύνη όλων μας) αλλά χωρίς να βλέπουμε φαντάσματα και χωρίς να προτιμούμε να μην κάνουμε τίποτα προκειμένου να κλείσουμε το 2% πιθανότητα να πέσουμε θύματα καπελώματος.

2) Συζήτηση και ξανά συζήτηση και δώστου συζήτηση και πράξη και λάθος και διόρθωση και πείραμα πάλι συζήτηση κλπ κλπ

3) Συντροφικότητα (που σημαίνει να μην παρεξηγούμαστε από κατηγορίες συντρόφων. Να κατανοούμε και να ψάχνουμε το λόγο της διαφωνίας χωρίς φανατισμούς και χωρίς να θιγόμαστε προσωπικά)

4) Αλληλεγγύη (που σημαίνει οτι είμαστε δίπλα σε όποιον σύντροφο έχει ανάγκη από ψυχολογική, υλική μέχρι το οτιδήποτε)

5) συλλογικότητα (που σημαίνει να νιώθουμε όλοι πλατεία και να νιώθουμε οτι πλατεία είναι όλοι όχι μόνο οι μισοί,,,, δεν υπάρχουν άλλοι μόνο εμείς. Οι Άλλοι είναι μόνο οι έχοντες την εξουσία, όποια εξουσία)

6) Ενίσχυση των θεμάτων της πλατείας (τράπεζα χρόνου και λοιπές πρωτοβουλίες μιας και είναι αυθεντικές και ψαχουλεύουν το νέο, κι ας μην έχω πειστεί ακόμη για κάθε μια από αυτές τις πρωτοβουλίες έτσι όπως έχουν προταθεί, αλλά μπορώ να φανταστώ που μπορεί να μας οδηγήσει η εφαρμογή τους με βάση και το 2)

7) να μην ξεχάσουμε οτι δεν είμαστε κάτι το ιδιαίτερο και το σπουδαίο σαν άτομα. Η δύναμή μας είναι οτι είμαστε κάμποσοι και παντού και η ακόμη μεγαλύτερη μας δύναμη οτι θέλουμε να γίνουμε περισσότεροι και για πάντα.

8) Να μην συμπεριφερόμαστε σαν ένα νέο κόμμα αλλά σαν κίνημα που στόχο έχει να επικοινωνήσει και να τραγουδήσει την ενότητα। Δεν καπελωνόμαστε δεν καπελώνουμε. Απλά προτείνουμε την ενότητα σε όλους όσους αποτελούν το «εμείς» (εργαζόμενους-ανέργους-μετανάστες-φοιτητές κλπ κλπ μικρογραφία του εμείς είμαστε και εμείς σαν κίνημα) Προτείνουμε και λίγο από τη νέα κοινωνία αλληλεγγύης που ονειρευόμαστε (συνελεύσεις-συσύτιο-τράπεζα χρόνου-δωρεάν μαθήματα κλπ) Δημιουργούμε και άλλο λίγο από το νέο κόσμο που ονειρευόμαστε και προτείνουμε πάλι....... Αντιμνημονιακό αγώνα κάνουμε απλά προωθώντας την ενότητα και με λόγια και έμπρακτα και το χτίσιμο του νέου κόσμου το πετυχαίνουμε σιγά σιγά προχωρώντας μία μία τις ωραίες ιδέες που βγαίνουν στην φόρα και προτείνοντάς τις σε όλους.

diam

Πάρτε μέρος στην έρευνα που εγκαινιάζει το περιοδικό "Η Πλατεία", στο νέο του τεύχος, που κυκλοφορεί στις 3 Σεπτεμβρίου από την πλατεία Αγοράς.

Μια νέα στήλη εγκαινιάζεται από το περιοδικό των Αγανακτισμένων Χανίων, που αποσκοπεί στο να προσεγγίσει και να αφουγκραστεί την κριτική ματιά όλων των πολιτών πάνω στα καίρια ζητήματα της πολιτικής και οικονομικής πραγματικότητας που βιώνουμε. Μία ερώτηση κυκλοφορεί στο facebook, και ο κάθε ένας μπορεί να την απαντήσει ελεύθερα και κατά βούληση. Η τρέχουσα ερώτηση για το τεύχος που έπεται είναι η ακόλουθη:

"Ποια θα είναι η αντίδρασή σας στα επερχόμενα μέτρα;"

Και μπορείτε να την απαντήσετε στον ακόλουθο σύνδεσμο:

http://www.facebook.com/questions/209357442456342/

Η έρευνα αναφέρεται σε όλους τους πολίτες ανεξαιρέτως, και όχι αποκλειστικά στους μετέχοντες των πλατειών.

Δυο τρόποι υπάρχουν για να δώσετε απάντηση:

• με λίγες λέξεις, οπότε μπορείτε απλώς να προσθέσετε κατηγορία απαντήσεων, ή να προσθέσετε το όνομά σας σε μια ήδη υπάρχουσα. Προεπιλεγμένες κατηγορίες απαντήσεων δεν υπάρχουν, δημιουργούνται από όποιον επιθυμεί να το κάνει.
• περιγραφικά, οπότε, η απάντηση παρατίθεται με μορφή ανάρτησης - σχολίου στην ερώτηση, καθώς εκεί δεν υπάρχει περιορισμός λέξεων από το facebook.

Κατά την κυκλοφορία του εντύπου, θα επιλεγούν προς δημοσίευση οι αντιπροσωπευτικότερες απαντήσεις, όλων των ειδών, γι αυτό το λόγο, προς χάριν τις πολυφωνίας, παρακαλούνται όσοι θέλουν να συμμετέχουν, να δίνουν απαντήσεις έως και 40 λέξεις.

Το σύνολο των απαντήσεων, θα αναρτηθεί εδώ, στο ιστολόγιο των Αγανακτισμένων Χανίων.

Ευχαριστούνται όλοι για τη συμμετοχή τους.

Η Ομάδα Τύπου των Αγανακτισμένων Χανίων.

Το έπος του ΓΙΑΤΙ

Τις τελευταίες μέρες παίρνω μέρος στις συγκεντρώσεις που γίνονται στην πόλη που μένω και ακούω τους ανθρώπους να διαφωνούν.Το ερώτημα που γεννήθηκε μέσα μου ήταν το <<γιατί>>?Η απάντηση ήταν αρκετά προφανής,<<επειδή έχουν διαφορετικές απόψεις>>.Δεν έμεινα όμως ευχαριστιμένος και ξαναρώτησα τον εαυτό μου,<<γιατί>>?Η απάντηση αυτή την φορά ήταν και πάλι προφανής,<<επειδή έχουν μεγαλώσει σε διαφορετικά περιβάλοντα με διαφορετικά ερεθίσματα και έχουν επιρεαστεί απο διαφορετικούς ανθρώπους>>.Πάλι όμως δεν έμεινα ευχαριστημένος και ξαναρώτησα τον εαυτό μου <<γιατί>>.Αυτή την φορά η απάντηση ήταν πιο δύσκολη,<<επειδή υπάρχουν διαφορετικά συμφέροντα>>.Ξανά όμως δεν έμεινα ευχαριστημένος και ξαναρώτησα,<<γιατί>>.Η απάντηση ήταν ακόμη πιο δύσκολη,<<επειδή έχουν μεγαλώσει έτσι,έχουν μεγαλώσει σε μια κοινωνία όπου χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι είναι χωρισμένοι ανάμεσα σε καλούς και κακούς.Μόνο αυτό υπάρχει και κανένας,ή πολλοί λίγοι,σίγουρα θα το έχουν σκεφτεί αυτό γιατί η αδιαβλητότητα των καταστάσεων δημιουργεί την ψευδέστηση της αλήθειας>>.Απ’όταν θύμαμαι τον εαυτό μου(και πιστεύω ισχύει σχεδόν σε όλους)οι άνθρωποι που με μαθαίναν πράματα είχαν μπολιασμένο μέσα τους τον διαχωρισμό ανάμεσα καλού και κακού.Άρα πως είναι δυνατόν να δημιουργήσουν ενομένους ανθρώπους,πράγμα που είναι και το ανώτερο ζητούμενο πιστεύω.Αν υπήρχαν ενωμένοι άνθρωποι τότε δεν θα υπήρχαν κόμματα γιατί αν πίστευαν ότι όλοι είναι καλοί θα ήταν ενωμένοι και θα υπήρχε ή ένα ή κανένα,το ίδιο και αν πίστευαν πως όλοι είναι κακοί.Αλλά θέλοντας να πάνε με το ρεύμα της ιστορίας και τις απόψεις των πολλών διαιώνησαν την ¨αλλήθεια¨.Δεν πρόκειτε να δημιουργηθούν ενωμένοι άνθρωποι αν δεν μπουν στην διαδικασία της αμφισβήτησης.Είναι δύσκολο να αμφισβητίσεις όσα ξέρεις τόσα χρόνια ή όσα νομίζεις ότι ξέρεις αλλά μόνο έτσι θα μπορέσεις να δεις και να γνωρίσεις αυτό που δεν έχεις ιδεά τι είναι και δεν είναι τίποτα άλλο από τον εαυτό σου. Δείτε το παρελθόν και μάθετε απ’τα λάθη,μην τα επαναλαμβάνεται.Η λύση στο πρόβλημα είναι αυτή,η ένωση όλων των ανθρώπων αλλά για να γίνει αυτό ήδη έχετε καταλάβει τι χρειάζεται να αλλάξει.

Γιάννης

Μέθοδοι Σκέψης (3), από Κώστα Α.

Οποιοσδήποτε θέλει να γνωρίσει ένα φαινόμενο, δε μπορεί παρά να έρθει σ’ επαφή μ’ αυτό, δηλαδή χρειάζεται να το ζήσει και ν’ ασχοληθεί στην πράξη μ’ αυτό, μέσα στον ίδιο το χώρο του φαινομένου αυτού... Αν κάποιος θέλει ν’ αποκτήσει γνώσεις, πρέπει να πάρει μέρος στο γίγνεσθαι που μετασχηματίζει την πραγματικότητα. Αν θέλει να γνωρίσει τη γεύση ενός αχλαδιού, πρέπει να το μετασχηματίσει, τρώγοντάς το... Αν θέλει να γνωρίσει τη θεωρία και τις μεθόδους της επανάστασης, πρέπει να πάρει μέρος στην επανάσταση. ¨Ολες οι αυθεντικές γνώσεις προέρχονται από την άμεση εμπειρία.

Η γνώση αρχίζει με την πράξη. Όταν κάποιος έχει αποκτήσει με την πράξη θεωρητικές γνώσεις, πρέπει να ξαναγυρίσει πάλι στην πράξη. Ο ενεργητικός ρόλος της γνώσης δεν εκφράζεται μονάχα με το ενεργητικό άλμα από την αισθητηριακή γνώση στην ορθολογιστική γνώση (βλ. Μέθοδοι Σκέψης 2), αλλά κι από το άλμα από την ορθολογιστική γνώση στην επαναστατική πράξη: κι αυτό είναι το πιο σημαντικό.

Ο καθένας μπορεί να καταλάβει οτι για να επιχειρήσουμε οτιδήποτε, θα έχουμε επιτυχία μόνο αν κατανοούμε τους νόμους που το διέπουν, αν μάθουμε πως να το πραγματοποιούμε και δε θα μπορέσουμε να το κάνουμε αυτό παρά μόνο αν κατανοήσουμε τις συνθήκες, το χαρακτήρα και τις σχέσεις του με τα άλλα πράγματα.

Αν θέλει κανείς να έχει επιτυχίες στη δουλειά του, δηλαδή να φτάσει στα επιθυμητά αποτελέσματα, είναι απαραίτητο να εναρμονίσει τις ιδέες του με τους νόμους του αντικειμενικού εξωτερικού κόσμου. Στην αντίθετη περίπτωση θα αποτύχει στην πράξη. Όταν αποτυχαίνουμε, διδασκόμαστε από τις ίδιες τις αποτυχίες μας, τροποποιούμε τις ιδέες μας και τις εναρμονίζουμε με τους νόμους του εξωτερικού κόσμου. Τότε μπορεί να μετατρέψουμε την ήττα σε νίκη. Ακριβώς αυτή η αλήθεια εκφράζεται στα γνωμικά: «η αποτυχία είναι η μητέρα της επιτυχίας», και «κάθε αποτυχία μας κάνει σοφώτερους».

Δεν υπάρχει πιο βολικό πράγμα στον κόσμο από την ιδεαλιστική και μεταφυσική στάση, γιατί αυτή επιτρέπει στον καθένα να λέει ό,τι θέλει, χωρίς να παίρνει υπόψη του την αντικειμενική πραγματικότητα και χωρίς να υποβάλει τα λεγόμενά του στον έλεγχό της. Αντίθετα, ο υλισμός κι η διαλεκτική απαιτούν προσπάθειες. Μας λένε να στηριζόμαστε στην αντικειμενική πραγματικότητα και να υποβάλλουμε τα πάντα στον έλεγχό της. Αν δεν το κάνουμε αυτό, κινδυνεύουμε να γλυστρήσουμε στον ιδεαλισμό και τη μεταφυσική.